آه ! كه حقيقت خويش را در قبر تباهى مقبور كردم و هرگز صداى جان اسير خويش را از دست كرده‌هاى ناسنجيده و خيالات واهى نمىشنوم . آه ! از فرصت‌هاى طلايى كه از دست دادم . و آه ! از تنهايى ابدى كه آتش حسرت آن وجود كاهيده مرا مىبلعد . اگر به خود آمدى و مىخواهى به خودت سفر كنى و حقيقت خويش را بشناسى و با پروردگارت آشنا شوى و در سير و سفر ابدى بيافتى و از خودت به خدايت برسى - گرچه دل سوخته آداب نمىخواهد - اين كتاب توشه راه توست و به تو مىآموزد كه چگونه به اين سفر به روى و رهتوشه تو چيست ؟ ابن فهد حلّى - ره - كه از كاملان روزگار خويش است مجموعه‌اى از احاديث پيشوايان و آشنايان و پيش كسوتان راه خطير آخرت را گردآورى كرده است ، مجموعه‌اى از احاديث گرانبها كه با تلاش و كوشش ، چنان آنها را تاليف و انس داده كه خواننده آنها را مجموعه‌اى مىيابد كه از قلم يك تن تراوش كرده با آنكه در اصل احاديثى متفرق بوده كه وى از احاطهء فراوانى كه به احاديث داشته آنها را گلچين كرده و آنها را با هم تلفيق و آشتى داده است . اولين بارى كه اسم اين كتاب شريف به گوشم خورد از زبان مبارك حضرت استاد علامه عارف كامل مكمل يگانهء دهر خورشيد عديم المثال عصر آيت اللَّه حسن زاده آملى روحى له الفدا بود . ايشان كه خود استوانهء اين مسير است تنها راه رسيدن به سعادت و حقيقت را ناله‌هاى سحرى مىداند و بس ، و هميشه مىفرمايد : ايام خوش آن بود كه با دوست به سر شد * باقى همه بىحاصلى و بوالهوسى بود لذا براى سير و سفر و سلوك الى اللَّه مخصوصا براى حوزويان چنگ زدن به اين گنجينه‌هاى گران سنگ را توصيه مىفرمودند ايشان براى سير علمى طلاب مىفرمودند : خوب است كتابهاى مفتاح الفلاح شيخ بهائى ره و عدّة الداعى ابن فهد حلى و قوت القلوب ابو طالب مكى درسى شود و آنگاه كتاب صحيفهء سجاديه ، زبور آل محمد ( ع ) خوانده شود . تا طلاب به حقيقت ، روحانى و وارث پيامبر و ائمه ( ع ) شوند . توصيه‌هاى جناب ايشان در گوشم بود تا به فكر افتادم كه اين كتاب را براى همهء سالكان و روندگان مسير حق تعالى به فارسى درآورم كه علاقمندان به اهل بيت ( ع ) از اين بوستان پر گل گلى چيده و از اين خرمن مبارك خوشه‌اى برگيرند ، كه شايد از بين ايشان : مگر صاحبدلى روزى به رحمت * كند در حق درويشان دعائى